Pijnvrij worden, kan ik dat? Ik ga er voor! (Chronische Pijn – Blog #1)

Pijnvrij worden. Ik durf het bijna niet op te schrijven. Het is mijn doel voor dit jaar. Maar, als je mij vraagt wat ik het allerliefste wil, is dit het. Pijnvrij worden. Dat moet dus mijn doel zijn. Ik ga er voor!

Pijnvrij worden

Het klinkt ambitieus, pijnvrij worden. Toch geloof ik dat het kan. Ik heb het afgelopen jaar zoveel vooruitgang geboekt, waarom zou ik dat niet nog een jaar kunnen? Hoe ongelooflijk super geweldig zou het zijn als het me lukt. Ik word emotioneel van die gedachte. Niet meer elke dag pijn, dat klinkt zo hemels. Het is zo gek. Ik heb dat jaren gehad, geen chronische pijn. En nu ik het al ruim 4 jaar wel heb, kan ik me bijna niet voorstellen hoe het was zonder pijn. Het is een onderdeel van me geworden, iets dat er gewoon is. Ik ben het vrij normaal gaan vinden. Maar dat is het natuurlijk niet.

Bekkenpijn

Ik heb dus al ruim 4 jaar bekkenpijn. Mijn verhaal vertelde ik al in een eerdere blog. Het begon met bekkeninstabiliteit tijdens mijn tweede zwangerschap. Bij de bevalling raakte mijn bekkenbodem beschadigd. Door het negeren van de pijn ging dat over in een gespannen bekkenbodem en nog meer pijn. Je kunt je de neerwaartse spiraal voorstellen. Meer pijn, minder energie, minder bewegen, meer pijn. In oktober 2018 bereikte ik mijn dieptepunt. Het is nu februari 2020. Na een jaar van aanpassingen en volle focus op mijn gezondheid gaat het weer goed met me. Naar omstandigheden. 

Omgaan met chronische pijn

Want hoe gaat het met iemand die elke dag pijn heeft? Wanneer je één dag pijn hebt en iemand vraagt hoe het gaat, zeg je wellicht: “Het gaat vandaag niet zo lekker, ik heb zo’n pijn hier en hier.” Maar wat als je dat elke dag hebt. Dan is het niet meer noemenswaardig. Het is er nou eenmaal. Maar als je het niet meer noemt, is het voor anderen niet meer aanwezig. Hoe vind je dan nog begrip en steun. Ik worstel daar enorm mee. Ik wil niet klagen, maar wel eerlijk zijn. Maar chronische pijn is niet echt een leuk onderwerp, dus noem ik het toch maar niet. Ik las het boek van Lenneke Vente, Tien onzichtbare jaren. Een boek samengesteld uit haar columns en blogs. Een feest der herkenning. En inspiratie. Ik wil mijn verhaal ook delen. Als ik ook maar één iemand de herkenning kan geven zoals zij mij die heeft gegeven, ben ik een gelukkige blogger.

Onzichtbaar ziek

Onzichtbaar ziek zijn is namelijk best zwaar. Dit zo benoemen voelt alweer als klagen, maar ik moet het noemen. Niemand ziet iets, dus je bent ook onzichtbaar sterk. Heel eerlijk, ik láát het ook vaak niet zien. Ik word er zelf niet gelukkiger van als ik de hele dag ga lopen kniezen. Dus ik ben zo vrolijk mogelijk en maak zoveel mogelijk plezier. Blijheid kan de pijn minder maken, somberheid maakt het nog zwaarder. Het zegt echter niks over mijn pijn. Die zal er ondanks die glimlach, gewoon zijn. 

Schrijven helpt

Er zullen mensen zijn die niet snappen waarom ik de noodzaak voel dit op het internet te plaatsen. Het antwoord is zo simpel. Omdat het mij blij maakt. Als ik ‘s morgens opsta en weet dat ik mag gaan bloggen, loop ik zingend door het huis. Dan sta ik al naast mijn bed voor de wekker gaat. Ik vind het leuk. Ik houd van schrijven. Ik ben open. Ik praat graag. Ik ontdek graag nieuwe dingen. De enige angst die ik had, was de angst om kwetsbaar te zijn. Die angst is tijdens het schrijven van mijn eerdere blogs al verdwenen. Sterker nog, ik zou willen dat iedereen zijn kwetsbaarheid iets vaker zou tonen. Dan kunnen we elkaar veel meer herkenning, erkenning en inspiratie geven! 
 

Pijnvrij worden: Mijn plan

Waarom ik ben gaan bloggen is nu wel duidelijk. Nu terug naar mijn doel: Pijnvrij worden! Elk doel heeft een plan nodig. Dat is mijn eerste stap. Een plan maken en hulp vragen. Want één ding is zeker, in mijn eentje gaat het niet lukken. Terugvallen zullen er komen. Slechte dagen zullen er zijn. Ik ben moe van het afgelopen jaar. Alle behandelingen en afspraken. Ik sta op het punt om mijn pijn te accepteren. Maar de woorden van mijn fysio spoken door mijn hoofd. “Marieke, ga door, je bent zo goed bezig! Ik denk dat jij uiteindelijk pijnvrij kunt worden. ” De tranen komen weer omhoog. Hoe fijn zou dat zijn! Het klinkt als een droom. Maar laten dromen er nou juist zijn om na te jagen…! Let’s go.

Meer lezen? Klik hieronder:

Chronische Pijn Blog #2: Mijn Valkuil, ik wil te veel en te snel

Bezoek mijn Bekkenpijn pagina

Lees: Bekkenpijn genezen? Dit boek gaf mij weer hoop!

Lees: Bekkenpijn: Mijn ervaring

Lees: Chronische pijn, gaat dat nog over?

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief:

5 reacties op “Pijnvrij worden, kan ik dat? Ik ga er voor! (Chronische Pijn – Blog #1)”

  1. Pingback: Mijn valkuil, ik wil te veel en te snel (Chronische pijn - Blog #2) - Schrijfmeeuw

  2. Pingback: Meer bewegen, meer pijn. En nu? (Chronische Pijn - Blog #3) - Schrijfmeeuw

  3. Pingback: Angst voor bewegen (Chronische Pijn - Blog #4) - Schrijfmeeuw

  4. Pingback: Boekentip: Inspiratie om meer te bewegen - Schrijfmeeuw

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *