Moeten, willen en kunnen (Chronische Pijn – Blog #8)

moeten willen en kunnen

Moet ik dit? Wil ik dit? Kan ik dit? Drie simpele vragen. Ik stel ze mezelf bij alles wat ik doe. Mijn manier om energie en kracht te verdelen. Ik zie veel berichten voorbij komen van andere chronische pijn patienten. Ze zijn even iets minder zichtbaar. Energie besparen. Dat geldt nu ook voor mij. Al 4 weken geef ik  mijn twee kinderen thuisonderwijs. Daar ligt de prioriteit nu.

Thuisonderwijs geven

De crisis heeft een wisselende impact. De één verveelt zich, de ander weet niet waar hij de tijd vandaan moet halen. Het is een bizarre tijd. Voor mij geldt dat mijn twee kinderen van 6 en 4 jaar niet naar school, opvang en opa en oma kunnen. Mijn man werkt. Dus ik geef thuisonderwijs. Ik vind dat niet erg, ik kan er inmiddels van genieten. Ik schreef er zelfs een leuk artikel over. Maar ik moet er wel andere dingen voor laten.

Moeten

Dat brengt me bij het woord MOETEN. Het thuisonderwijs, is nummer 1 op mijn ‘moet’ lijstje. Dat heeft nu prioriteit. Nummer 2 op die lijst is boodschappen bestellen. Nummer 3 is persoonlijke verzorging. Je weet wel, douchen en aankleden enzo. Ook belangrijk als je niet de deur uit gaat. Je voelt je er gewoon beter van.

Willen

Het lijstje van WILLEN is vele malen langer. Ik wil… vul maar in. Ik zal een paar voorbeelden geven..

  • Vol aan mijn studie online marketing zitten
  • Mijn website naar een hoger niveau tillen
  • Geweldige blogs schrijven
  • Mooie knutsels maken voor de opa’s en oma’s
  • Leuke dingen ondernemen met de kinderen (in huis en tuin natuurlijk)
  • Mijn familie en vriendinnen iedere dag bellen
  • Iedere dag minimaal een half uur wandelen
  • Yoga
  • …et cetera

Kunnen

Dan het sleutelwoord: kunnen. Wat moet dat moet. De energie die overblijft moet ik verdelen over de dingen die ik zowel WIL als KAN. Daar zit nu de schaarste. Ik had een situatie gecreëerd waarin dit redelijk op elkaar was afgestemd. Dingen die ik dit jaar wilde doen, en qua tijd en energie ook haalbaar waren. Die balans voelde goed, maar is nu compleet weg. Voor mijn studie kan ik alleen het hoognodige doen. Het “moet” stukje. Ik heb weinig tijd voor blogs, dus schrijven en posten. Geen tijd voor reflectie. En zelfzorg, die is ook minimaal. Net genoeg om door te kunnen.

Trots

Gelukkig voel ik vooral trots. Want het lukt me wel! Ik heb snel geschakeld. Ik heb me snel aangepast. Laat de frustratie niet de overhand krijgen. Ik kan dit. Zien wat MOET en zorgen dat het prioriteit heeft. En accepteren dat ik niet alles kan wat ik wil. Het zij zo. Ik heb het leuk met de kinderen. Ze zijn bij met hun schoolwerk. We hebben iedere dag te eten. Ik zorg ervoor dat de kinderen deze situatie helemaal niet zo erg vinden. Dus mijn website, die moet dan maar even wachten. Die heeft geen gevoelens. Alleen ik heb die. 
 

Loslaten

Ik laat het dus los. De boog staat niet gespannen. Ik doe wat moet en kan. En als het lukt, doe ik iets van het WILLEN lijstje. Zoals nu. De kinderen kijken rustig tv en eten een broodje. Dus ik pak mijn kans. Even een blog schrijven. Heerlijk. 

Dankbaar

Ten slotte wil ik nog zeggen dat ik ook dankbaar ben. We zijn niet ziek. We hebben niet allebei een baan. We hebben een bezorgabonnement bij de Albert Heijn. We hebben telefoons. Tablets. Een laptop. Internet. Toiletpapier. Ik kan de kinderen structuur bieden. We hebben geen financiële nood. We werken niet in de zorg. Ik besef me iedere dag dat we ‘geluk’ hebben. Zoveel mensen hebben het nu heel zwaar. Ik weet niet hoe ze het doen. Het is voor mij frustrerend dat mijn eigen plannen in de ijskast moeten. Maar als dat het ergste is en ik krijg er veel tijd met mijn kinderen voor terug, dan valt het allemaal wel mee 🙂

Blijf gezond en dankbaar. En als je het moeilijk hebt, extra virtuele knuffels!! 

Doe jij alleen wat MOET en KAN, of nog teveel alleen omdat je het graag wilt? Of omdat het moet van jezelf?

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *