Elke dag Pizza?

“Leuk!”

“Geniet er nou van!”

“Met kinderen is het tenminste gezellig!”

 

Ik kan het eigenlijk niet meer horen.

Natuurlijk probeer ik ook te genieten.

Natuurlijk ben ik ook dankbaar.

Natuurlijk zie ik ook de positieve kanten. 

 

 

 

Maar…. de balans is weg. Niet alleen voor mij, voor bijna iedereen in deze lockdown. Ik denk namelijk bij iedereen zonder kinderen, geniet van de rust! Ga hardlopen, yoga doen, wandelen, Netflixen, gamen, Lego bouwen, fotoboeken maken, lezen, schrijven. Maar ik denk dat de mensen die fulltime thuis zitten zonder kinderen daar ook geen boodschap meer aan hebben. Dus laten we begripvol blijven naar elkaar. Velen van ons hebben gewoon teveel van hetzelfde.

 

Een weekje thuis werken, heerlijk. Maar maanden…?

Een weekje thuisschool, super leuke ervaring! Maar maanden…?

Nederland ontdekken, ook leuk! Maar maanden…?

 

Veel dingen verliezen hun charme als het te lang moet. Als het niet afgewisseld wordt met andere dingen. Zo is het ook met zorgen voor de kinderen. Het fulltime zorgen duurt me te lang. Het is een soort lange zomervakantie. Maar dan zonder zomer. En zonder vakantie. Zonder uitjes, zonder visite, zonder zwoele avonden.

Vergelijk het met je lievelingseten. Voor mij is dat pizza. In gedachten zou ik dat elke dag de hele dag wel willen eten. En pizza zelf is gevarieerd. Dat zou ik lang vol kunnen houden, denk ik? Maar wat als ik nu al 7 weken verplicht pizza zou eten als ontbijt, lunch en avondeten? Dan zou ik het stiekem wel zat worden. Behoefte krijgen aan een stamppot, patatje, fruitsalade, broodje hagelslag?

Ik zou dol blijven op pizza, maar echt genieten zou na een paar weken niet meer lukken. Dus als iemand mij zou vertellen dat ik vanaf maandagochtend weer mag ontbijten met een broodje hagelslag, zou ik mij daar enorm op verheugen! Gewoon even iets anders. En wat als ze dan op zondagavond zeggen, jammer joh! Gefopt. Morgen gewoon weer pizza!!!

Dan vraag ik, hoe lang nog? Er komt geen antwoord, geen idee.

Zo voelde het ook toen ik gisteravond de e-mail kreeg “School 8 februari dicht”. Ik voelde me van top tot teen verdrietig. Want JA ik ben dol op mijn kinderen. JA ik vind moeder zijn geweldig. JA ik wil veel tijd doorbrengen met mijn kinderen. Maar…wat had ik me verheugd op een ochtendje STILTE.

Dus vandaag weer pizza. Ik ben dankbaar dat ik van pizza houd, dat ik te eten heb, een oven, een mond, een lijf, darmen etc. Maar OMG wat had ik zin in dat broodje hagelslag! Dus JA ik probeer te blijven genieten van de pizza, maar NEE dat lukt niet meer elke dag. Ondanks dat ik dol ben op mijn lieve pizza’s.

En nee ik ben niet depressief. Ik leef gewoon de dagen, maak er het beste van. Pep mezelf iedere ochtend op, smeer brood, snij fruit, knutsel me suf, sleur mezelf en de kids naar de speeltuin, kijk 100 keer naar spongebob, boodschap, kook, stofzuig, was, etc. Het gaat prima. Het lukt wel. Ik focus op onze gezondheid en genieten van de fijne momenten.

Vertel me gewoon niet dat ik er van MOET genieten, dat jeukt. Het is crisis, we moeten er simpelweg doorheen. Het hoeft niet leuk te zijn, of verschrikkelijk. Het is er gewoon. Met leuke momenten, en stomme momenten.

En hoe vermaak ik mezelf? Ik luister boeken op storytel, speel met de kinderen het computerspel The Sims, bouwen met zijn allen lego en ontdekken nieuwe speeltuinen, doen elke dag een discofeestje. We zijn een weekendje naar Landal geweest. Als de muren weer op me afkomen doen we dat gewoon weer. Even een andere omgeving doet me altijd goed.

Hoe gaat het met jou? Welke dingen slepen jou er doorheen?

Geen blog missen?

 

 

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *